In het dorp Barneveld bestond al vanaf 1900 de schietvereniging ‘Piet Cronjé’, maar die kon
statutair niet meer dan 20 leden hebben. Het animo voor het schieten in Barneveld bleek
echter veel groter, zodat op 30 juli 1908 de schietvereniging ‘De Eendracht’ werd opgericht.
Iedereen kon er lid van worden.

"De eerste foto van De Eendracht, genomen in de zomer van 1909 op de schietbaan aan het Watermolense Bosch"

In die begintijd werden de schietverenigingen nog opgericht als weerbaarheidsverenigingen,
met tot doel ‘het verhoogen van ’s-Lands weerbaarheid’, voortvloeiend uit de Zuid-Afrikaanse
oorlogen rond de eeuwwisseling.
De nadruk lag op het oefenenen met het militaire geweer, de M95. Tot 1936 schoot men op
de schietbaan van het Watermolense Bosch, eigendom van de toenmalige burgemeester,
Baron van Nagell. Op deze baan kon in de zomermaanden tot 150 meter geschoten worden.
In de wintermaanden behielp men zich op de kegelbaan in hotel ‘Het Hof van Gelderland’
met de kamerbuks (KSO) of cilindergeweer, in het kaliber 6 mm flobert.

"Watermolensche bos 1921."

"Een der weinige bewaard gebleven medailles uit de beginperiode."

Men hield vele regionale wedstrijden, waarbij alle schietverenigingen uit de omtrek werden
uitgenodigd. Er zijn nog vele verslagen uit die tijd bewaard gebleven. Het was een compleet
dorpsfeest, met de harmonie de gehele dag op de baan om het feest luister bij te zetten.
De prijsuitreiking ’s-avonds geschiedde door de burgemeester.

"De Eendracht samen met Piet Cronjé met buitenlandse gasten; rond 1920."

In 1923 leidde deze regionale wedstrijden tot de oprichting van de S.K.G.V., ook wel de
Kring genaamd. Vijf verenigingen, waaronder De Eendracht en Piet Cronjé, namen hiertoe
het initiatief. Elk jaar organiseerden de leden om toerbeurt een regionale wedstrijd op groot
kaliber geweer, de Zomerwedstrijd. Deze wedstrijd wordt nog steeds elk jaar, bijna 90 jaren
na dato! gehouden.

In 1936 werd de buitenbaan afgekeurd. De Eendracht kon in de daarop volgende jaren
welwillend gebruik maken van de schietbaan in Scherpenzeel. Op de fiets, geweer op de
schouder of aan de stang, samen met zustervereniging D.O.G. uit Voorthuizen.

In de oorlogsjaren lagen alle aktiviteiten stil, maar in 1945 wordt de draad weer direct met
veel animo opgepakt. Piet Cronjé heeft die tijd niet meer overleefd; na de oorlog hingen zij
het geweer definitief aan de wilgen.
Maar de tijd is arm, men beschikt alleen over Duitse en Engelse buitgeweren, en – voor
binnen - over een luchtbuks; oorlogsschade wordt niet gecompenseerd. Toch bleef het een
uitgesproken wens om weer over een eigen buitenbaan te kunnen beschikken.

In 1949 wordt de lang gekoesterde wens werkelijkheid. Een perceel achter het Oosterbos
kan worden gehuurd, en er wordt in rap tempo een 100 meter schietbaan ingericht.
De vereniging heeft geen eigen onderkomen; men heeft al die jaren gebruik gemaakt van
wat het plaatselijke hotelwezen aan ruimte te bieden had. In 1958 wordt De Eendracht de
eertijds zo gastvrije kegelbaan uitgekegeld. Café Vinkenborg brengt uitkomst. In het
achterzaaltje kan op de maandagavond met wat kunst en vliegwerk een 12 meter baan
worden opgebouwd. Na het geweerschieten (en ’s-winters) zoekt men hier gezellig vertier.

"Schietbaan in het Oosterbos."

In 1964 wordt ook de baan aan het Oosterbos afgekeurd. De bebouwing van het zich
gestaag uitbreidende dorp is te dicht genaderd, en men krijgt geen toestemming meer om op
die plaats te schieten. De baan wordt ontmanteld, alleen een restant van de kogelvanger is
achtergebleven.

Voor het groot kaliber schieten is men dan aangewezen op de militaire banen, eerst die van
de Ginkelse Hei, later baan Echo, ISK Harskamp; daarna bij Neerlandia te Ede.

In 1972 wordt de Veluwehal geopend, een gloednieuwe sportaccommodatie. Voor De
Eendracht is op het balkon een schietruimte ingepast. Het is er wel gezellig, doch de ruimte
(en het huurbudget) is beperkt, maar men is tevreden.

In april 1977 brandt de Veluwehal af, en daarmee gaan een groot deel van de attributen van
De Eendracht voorgoed verloren. Schietvereniging Tyr, Lunteren neemt de vereniging
tijdelijk gastvrij op.

Het lukt de vereniging een oude schuur van een der leden in Wekerom te huren en in te
richten als schietbaan. Na noeste zelfwerkzaamheden, wordt de baan al op 24 oktober 1977
ingewijd. Maar het blijft een Barneveldse enclave in de gemeente Ede. Geen wonder dat men
terug verlangt naar het vertrouwde moederdorp, maar dan na zo’n 70 jaar wel in een
eigen verblijf.

En het lukt. Na lange besprekingen en gulle medewerking van de Gemeente wordt aan het
sportterrein ’t Nieuwe Oost een gloednieuw eigen schietaccommodatie neergezet. Opstal en
inrichting worden door de leden zelf behartigd. De opening wordt in 1986 extra gevierd met
een landelijke wedstrijd.

"Opening 17 mei."

Het beschikbare terrein laat uitbreiding tot 50 meter toe, en langzaam begint ook dat idee
vastere vorm te krijgen. Het ontwerp wordt goedgekeurd en al in 1996 kan de eerste paal de
grond in. De ruwbouw is vlug geregeld. De inrichting duurt wat langer, maar met het groeien
van de financiën door vele, vele eigen aktiviteiten en zelfwerkzaamheid kan de baan in 2001
volledig in gebruik worden genomen, de accommodatie welke u op de dag van vandaag
binnentreedt.